vrijdag 29 april 2016

Eten bij de Houtloods


Gisteren liep wat anders dan verwacht. Omdat veel mensen vakantie hebben en het dus rustig is bij Hilvaria Studio's, leek het ons een goed idee om ook een paar dagen weg te gaan. Met een auto vol kampeerspullen hadden we Antwerpen echter nog niet bereikt, of we kregen een telefoontje of we woensdag een uitvaart konden verzorgen. Met het inplannen van een afspraak om de wensen te bespreken en het treffen van voorbereidingen leek het niet verstandig nog verder te rijden, dus we namen de volgende afslag en reden weer terug naar Nederland. Het kan ons altijd overkomen dat zoiets op het laatste moment alle plannen overhoop doet brengen. Het is inherent aan wat we doen. Dat maakt vrije tijd plannen soms wel lastig, maar de kunst is om je daar maar niet teveel van aan te trekken. Om toch nog iets met de geplande vrije tijd van de dag te doen hebben we snel een reservering gemaakt bij de Houtloods voor dezelfde avond. We waren heel benieuwd naar dit nog vrij nieuwe restaurant en van lieve vrienden die ons goed blijken te kennen hadden we een dinerbon gekregen, dus nu stond niks ons meer in de weg.


De Houtloods bevindt zich in de Spoorzone van Tilburg, achter het station. Een gebied dat volop in ontwikkeling is. Het oude pand is prachtig verbouwd. De oude gemetselde constructie is intact en er is een soort glazen constructie binnen gezet. Niet voor niks heeft het een prestigieuze architectuurprijsnominatie.


Het hart van het restaurant is de open keuken. En dan niet open als een soort aquarium, wat je meestal ziet, maar echt midden in het restaurant. We mochten eten aan de bar en dat betekent dus vrijwel ín de keuken. Je kunt mij natuurlijk niet gelukkiger maken, dus af en toe viel het gesprek met Christiaan even stil omdat ik gefascineerd alles gadesloeg wat er voor mijn neus gebeurde.

 

 We kozen ervoor om maximaal te genieten en bestelden het zes gangenmenu met wijnarrangement.


Het begon met coquilles met misoyaki aubergine, mirin thee en frisse salade met komkommer en waterkastanje dat precies voor ons neus werd bereid.


Leuk dat de gerechten ook steeds door de koks werden geserveerd en toegelicht. Vaak zijn koks niet zo heel communicatief en blijven ze liever achter de schermen, maar hier was dat compleet anders. Dat past natuurlijk ook wel helemaal in zo'n concept.


Het tweede gerecht was een klassieker die ze vanaf het begin serveerden; We love mushrooms: gegrilde asperge-dragon cremé met aardpeer en eekhoorntjesbrood. Een vegetarisch gerecht dus. De kaart is niet zozeer opgebouwd uit gangen, maar uit de smaken fris, kruidig, rijk en zoet. Elke smaak heeft 3 gerechten, 1 vlees, 1 vis en 1 vegetarisch. Een kaart naar mijn hart dus, want ik ben dol op groenten!


Na twee gerechten van de categorie fris, gingen we nu naar kruidig. Gerookte krieltjes met stamp van knolselderij, zoetzure bospeen en radijs, meiraap met een schuim van peterselie en dooier, een bijzonder gerecht dat de associatie opriep met de klassieke Hollandse keuken, maar tegelijkertijd licht en modern was. In plaats van wijn kregen we een glaasje cider. Net wat lichter dan de glazen wijn, dus een leuke afwisseling. De gerookte krieltjes waren ook heerlijk en inspireerden we direct om daar ook eens iets mee te proberen.
 

Zoals altijd wanneer je ontspannen aan het eten bent en een glaasje wijn drinkt, verslapt de aandacht nog wel eens op wat je aan het doen was, namelijk foto's maken. Het volgende gerecht was gamba’s Boemboe Bali. Heerlijk gekruid en fris door limoen.
 

Het licht begon ook te veranderen en helaas heeft onze camera niet zo'n geweldige flits, waardoor het volgende gerecht niet meer zo goed tot zijn recht komt. De gegrilde sucade met zoetzure bonen, paddenstoelen crème en vleesjus waren echter precies zoals je zou willen. Het vlees mooi mals, de jus perfect en de bonen heerlijk stevig met een zoetzure smaak die het gerecht lichtheid gaf. Dat is ook wel de signatuur van de keuken. In elk gerecht vindt je wel een zoetzuurtje.


Buiten was het inmiddels donker waardoor de beleving binnen ook helemaal anders was. Mooi om die overgang mee te maken van het interieur dat eerst baadt in het daglicht en vervolgens intimiteit krijgt door de donkerte buiten en de verlichting binnen.
Het was tijd voor onze laatste gang en we mochten kiezen uit het kaasplankje van Fromagerie Guillaume met ambachtelijke compôte of chocolade kampvuur met zwarte bes, earl grey en duindoornbessen. We konden maar moeilijk kiezen en gelukkig mochten we allebei iets anders kiezen om te kunnen delen. Helemaal attent dat we mochten kiezen welke we eerst wilden en dat we bij beide gerechten nog een passend glas wijn kregen.


We hebben echt heerlijk gegeten en een hele fijne avond gehad. Ik hoop er snel nog eens naar toe te kunnen gaan!


maandag 25 april 2016

Viooltjes

 
Ik ben tegenwoordig helemaal verliefd op de eetbare viooltjes die ik in een grote bak voor mijn keukenraam heb groeien. Vooral gebak kan in mijn ogen niet meer zonder de kleurige bloemetjes, maar ook bij salades en hapjes kom je ze bij mij tegen.
Bovenstaande taart was niet alleen bijzonder door de bloemetjes, maar ook door de bietjes die erin zaten. Was best wel even spannend hoe dat zou uitpakken en wat mensen er van zouden vinden, maar hij viel goed in de smaak!

 
Ook de carrotcake die sowieso altijd al mooi versierd wordt met gedroogde appelschijfjes, nootjes en pompoenpitjes, werd nog mooier door de viooltjes. Heerlijk die lente!


Gezond


 We waren weer gezond bezig (denk ik) met deze salade van gegrilde bloemkool met avocado, granaatappel, spinazie en tahinikikkererwten. Afgemaakt met een zelfgebakken volkorenbroodje. Lekker!


Bos hout voor de deur

 

De schoorsteen laten roken gaat niet vanzelf. Over de overdrachtelijk zin wil ik het nu even niet hebben, vandaag hielden we ons bezig met de houtvoorraad voor onze openhaard.


Met vier man sterk, en het eerste uur het toeziend oog van ons neefje, hebben we de hele dag hout gekliefd, versjouwd en gestapeld.


We hadden geluk dat het weer dat in heel Brabant heerste, namelijk regen, wind en hagel, ons bijna de hele dag gespaard bleef.



En dit is nog maar een deel van het resultaat van deze dag....


zondag 3 april 2016

Opening tentoonstelling Mathieu Chevallier


De exposities die we in Hilvaria Studio's hebben kunnen me blijven verrassen. Vandaag hadden we de opening van het werk van Mathieu Chevallier, een Franse kunstenaar die vooral een performancekunstenaar is. Dat maakt zijn werk interactief en steeds in proces. Neem daarbij dat zijn Engels niet zo goed is, en mijn Frans ook niet, en het bleek soms best moeilijk om zijn werk te duiden. De opening ging naast een rondleiding langs zijn werk gepaard met een performance 'Striptease' genaamd. Een bijzondere act waarbij hij met water gevulde vuilniszakken aan zijn lijf bond bewegend op de muziek om ze vervolgens lek te prikken met messteken die hij toebracht. 



Het is behoorlijk vervreemdend en roept allerlei associaties op, niet alleen van een striptease, 
maar ook van de terroristische aanslagen die gepleegd worden met bomgordels.


In zijn beeldende werk maakt hij onder andere gebruik van 'protheses' die hij mensen op het gezicht plakt waarvan hij vervolgens foto's maakt. Sommige portretten worden er akelig van en brachten ook weer veel associaties, maar ze fascineerden ook. Niet makkelijk soms, maar een boeiende tentoonstelling waar ik denk ik nog wel vaak naar zal kijken.


Daarnaast was Ellis Kiers te gast. Zij verzorgde voor de opening heerlijk eten. 



Alles zelf gemaakt, medjouldadels gevuld met chorizo omwikkeld met bacon en gebakken en ook deze bijzondere bloemen van witte chocola met onder ander steranijs, kruidnagel, jeneverbes en geroosterde boekweit.





  Een klein koud bietensoepje met sinaasappel en granaatappel


Coppa van wild zwijn en verschillende worsten van schaap, geit en ree, die allemaal fantastisch op smaak waren gebracht met specerijen.


En uit vogelkooitje vlogen 'haar duimen' van karamel op zoethout.


En verder onder andere nog deze taart met zoete aardappel en walnoten, gemarineerde boerentenen (soort grote tuinbonen), geroosterde asperges met oude kaas, pistache en rozemarijn, pastinaakchips, aardperen met appelstroop, brood met botersaus met zwarte knoflook en boterkoek met noten en karwijzaad.


Een groot feest!



En dan is het ook nog eens de eerste zomerse dag van het jaar.
 

 


donderdag 31 maart 2016

Pasen in Fontainebleau

 

Heel Europa zou koud en nat zijn het afgelopen Paasweekend. Maar als wij onze zinnen ergens op hebben gezet, geven we dat niet graag op. We zouden en moesten ons eerste kampeerweekend gaan maken, en hoewel het natte weer niet veel goeds voorspelde voor de bouldermogelijkheden, daalden we toch af tot net onder Parijs naar de bossen van Fontainebleau.
Na vrijdagavond ons tentje opgezet te hebben bij een stralend zonnetje maakten we snel de barbecue aan voor onze eerste maaltijd in de buitenlucht en om ons daarna te kunnen warmen aan het vuur, want, toegegeven, het koelde wel redelijk af.
Maar ook de volgende ochtend bleef het droog en we gingen eerst maar eens naar Milly la Foret om onze voorraden aan te vullen. Dit dorpje telde 3 bakkerijen, 2 slagers, een charcutterie en fromagerie. En overal stond een rij buiten!





Wij begrepen op zich best waarom, alles zag er fantastisch uit! 



Met een stokbrood en kaas in onze tas gingen we het bos in, van plan om een dagje buiten te gaan spelen op de rotsen en in het lekkere duinzand. 



Terug op de camping ging de barbecue aan voor een fantastische entrecote en gegrilde pompoen. 
Wat is die slager fantastisch!


En nadat we de volgende dag de tent hadden ingepakt leek het ons een goed moment voor nog een wandelingetje voordat we naar huis zouden rijden. Niet ver van de camping leek een mooie rondwandeling te zijn, de sentier de 25 bosses. Nergens stond aangegeven hoe lang de wandeling was en eigenlijk stond ik er ook niet echt bij stil wat bosses zijn.


Het bleek een prachtige wandeling te zijn waarbij je continu dwars over de rotsblokken gestuurd werd, of je door smalle doorgangen moest wurmen. Maar niet veel later begon ons te dagen wat die bosses waren. Het bos ligt vol kleine heuvels, en wij mochten er 25 beklimmen. Dat gaf een prachtig uitzicht over de omgeving elke keer, maar na 18 heuvels waren we er eigenlijk wel een beetje klaar mee...


Uiteindelijk kwamen we bijna zeven uur later terug bij ons auto. Bleek het een route van 16 km te zijn met 900 meter hoogteverschil waar zo'n 6 uur voor staat en aangeraden wordt twee liter water mee te nemen. Vandaar dat ik op een gegeven moment zo dorstig werd!